Weer een goede reden om terug te komen

Standaard

Het zit ons niet mee met onze ‘georganiseerde’ uitstappen. Ze zijn allemaal al in de soep gelopen. Ok, allebei… Ik overdrijf graag als ik een beetje boos ben.

De eerste keer was in Kep. We hadden een ‘countryside’ tocht geboekt met de tuktuk, in combi met een boottocht naar Rabbit Island. D countryside was heel mooi maar konijnen of een konijneneiland hebben we niet van dichtbij gezien. Wel van veraf… Twee uur hebben we gewacht op de kade. Eerst op een boot, dan op een kapitein. Want toen de boot er eindelijk was, bleek de kapitein dronken…

Vandaag wilden we naar het Ream National Park en zijn we op een eiland beland. Terwijl we deze keer niet naar een eiland wilden want ik had het zo wel gehad met water en zand. Ik heb bewondering voor mensen die 2 weken liggen te bakken en braden aan de kust maar ik hou dat amper een namiddag vol. Jammer genoeg was ons reisgezelschap om het nationaal park te bezoeken ziek. Het alternatief werd een eiland-hop-on-hop-off-tour. In plaats van mangrovebossen, vogels, dolfijnen,een waterval, een vissersdorp… kregen we dus water en zand. Op (of meestal voor) drie eilanden waar niks te beleven viel. Balen…

Op ‘bamboo island’ -waar ik trouwens geen bamboo heb kunnen vinden- voelde ik mij een beetje in Hollywood. Heel de dag stond trouwens in het teken van de film. Het begon al in het reisbureau waar we een ‘second breakfast’ aangeboden kregen. Very LOTR.

Bamboo Island (Koh Russei voor de khmer) was dan weer precies de filmset van “Lost”. Wit zand, blauwe zee, idyllische locatie maar toch een plaats waar je liever niet wil arriveren als je vliegtuig crasht. Nadat ik mij redelijk steendood had zitten vervelen op het strand besloot ik in mijn uppie naar de andere kant van het eiland te lopen. Op zoek naar “The Others”. (Okay, de gids wist mij op voorhand te vertellen dat de andere kant maar een kwartier lopen was) Het decor leek echt lost-achtig. Heel bevreemdend ook dat ik aan de andere kant van Koh Russei een stel verlaten witte huisjes vond. Geen mens te bespeuren. Maar ergens wel een radio of TV die lawaai stond te maken. Ik vroeg mij af wanneer “the others” mij gingen aanvallen maar in de plaats daarvan stak een geit haar kopje om de deur. Een geit… Ineens veranderde het decor in een scène van Jurassic Park. (Die waar de dino de geit opeet)

Kort samengevat: ik heb genoeg water en zand gezien voor de komende tien jaar. De vakantiebestemming van deze zomer moet een land zijn zonder kust. Want hoe paradijselijk ook, er valt daar weinig interessants te ontdekken.

En het ergste is dat ik er nog een blaar aan heb overgehouden en mijn decolté is verbrand. Of was het ergste dat Josh Holloway er niet was? Of dat ik ga moeten terugkomen om de mangrove te zien? Mijn prioriteiten zijn wat door elkaar geklutst op het moment dat die slang uit de boom viel waar ik onder zat om mijn boekje te lezen.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Advertenties

6 gedachtes over “Weer een goede reden om terug te komen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s