Een rustpunt in de stad

Standaard

Zondag was het Open Monumentendag. Tijd om eens achter deuren te gaan piepen die anders gesloten blijven. Tegelijk was het ook vaartkomopzondag dus combineerden we de twee evenementen. En er waren nog mensen met hetzelfde idee want het was gezellig druk. Dat bleek al toen we parking zochten en merkten dat er al overal auto’s geparkeerd stonden op plekjes waar dat normaal niet mag.

Eerste stop: De Hoorn met de oude brouwzaal waar de eerste stella’s gebrouwen werden en de skybox op de zevende verdieping met zicht op het reuzerad.

Tweede halte: De Abdij van de Keizersberg. Dit keer dus de binnenkant ervan.

Tussen al die mensen -die voor mijn voeten liepen en mijn foto’s om zeep hielpen- vond ik een rustpuntje in de binnentuin van de abdij. Op de ligstoel van de paters benedictijnen durfde ik mij niet posteren dus koos ik een bankje uit. Er kwam een man naast mij zitten.

– ’t Is hier toch rustig he juffrouw
– Hmmm
– Dat vind je niet meer in ’t stad
– Hmmm
– Dat lawaai altijd
– Hmmm
– ’t Is toch waar he? Nergens is het gewoon stil
– *blik die wil zeggen “En als gij uw wafel niet houdt, is het hier ook al niet stil”

DSC_0149

Advertenties

2 gedachtes over “Een rustpunt in de stad

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s