Op wandel

Standaard

Als je zelf niet zo extravert bent maar wel eens into een babbel met een onbekende kan ik aanraden dat je ofwel een hond adopteert ofwel een kind meeneemt als je gaat wandelen. Mensen vragen je gegarandeerd hoe oud hij/zij is of van welk ras. Dat laatste enkel als het over een hond gaat trouwens.

Wat ik minder fijn vind, is dat heel wat mensen ongevraagd in wangetjes knijpen of over bolletjes aaien. (Opgepast hij bijt zeg ik dan – en nee dan heb ik het niet enkel over honden in dit geval. Het is niet eens een leugen).

Soms zeggen die mensen gekke dingen over Felix. Dat vind ik dan weer wel geestig. Dan kan ik erover bloggen.

  • Is het een meisje? Nee, een jongetje. Ah, ik dacht … met zulke grote ogen.            Want grote ogen zijn voor meisjes uiteraard.
  • Amai, hij lijkt op u! Vind je? Ik zie het zelf niet. Hoe zie jij dat?                                  Euh …. Oooh …. stilte …. ikweethetniet.
  • Is dat uw kindje? Nee, ik zag een buggy staan in de winkel en ik dacht …                  Die blik jongens!
  • Hallo dikkie. Flink gegeten, bol buikje?                                                                            Dik? Excuse me? Kind&Gezin vindt hem te mager.

 

PS: Neen, ik heb geen hond. Maar de vergelijking klopt hoor.

Advertenties

7 gedachtes over “Op wandel

  1. Ik vind kinderen altijd eerder te vergelijken met katten, als je op de bank zit en je wil net gaan opstaan, dan springen ze geheid op je schoot 😉 Maar deze vergelijking werkt ook. Super irritant vond ik dat, als ze je baby ongevraagd willen aanraken of helemaal in de kinderwagen gaan hangen. Zeker omdat ik mijn dysmature baby in het begin moest proberen weg te houden van vreemde ziektekiemen. (en overigens, als je kindje niet helemaal wit is, vragen ze wel waar de papa vandaan komt, of erger nog of je het geadopteerd hebt, dus dat van ras kun je ook nog vergelijken)

    • Ons meneertje is alles behalve een kat. Onze kat houdt van luieren. Felix is eerder een overenthousiaste puppy :p Felix is dan weer zo wit dat ze net vragen of hij ziek is.

  2. Ik kan dat beamen 🙂 Ik heb er dan ook een rubriekje hondenpraat over. Ik word enorm vaak aangesproken en je leert veel mensen kennen in de buurt. Ik kan me er ook aan storen als ze zomaar de honden aaien… die van mij bijten niet maar voor een komt dat agressief over als iemand in hun ogen kijkt of hun hand uitsteekt. Ook vaak kindjes die er naar toe komen lopen. Heel gevaarlijk! Maar er zijn ook veel kindjes die vragen of ze de hond mogen aaien. En dat vind ik voorbeeldig 🙂

  3. Haha, ja! Ik was ooit eens op een diapresentatie, met mijn man en schoonfamilie en er kwam zo een bomma’tje naar mij toe en zei ‘het is helemaal de papa hé’. En het was mijn schoonbroer die naast mij stond 😀

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.