Het verhaal van de slijper

Standaard

Op maandagochtend krijgt Felix een mailtje van zijn juf met de opdrachten die er die week op het programma staan. Deze week staat ‘natuurlijk’ in het teken van moederdag. De juf had een verhaaltje opgenomen van Belle Beer die een groot hart tekent voor mama.

Dat wil ik ook doen, aldus de kleine artiest. Meevaller, want dat was ook effectief zijn eerste opdracht.

Ik installeerde Felix met potloodjes en papier aan mijn bureau (lees: de keukentafel), tekende zelf een groot hart in het midden van het blad en liet hem verder doen. Meestal houdt hij het na 2 minuten voor bekeken na 2 lijnen kribbel, krabbel. Maar dit keer maakte hij er echt zijn werk van. Hij zocht zorgvuldig hartjesstempels uit en werkte met verschillende kleuren. Er kon zelfs nog een kleurplaat bij met bloemen die op mijn vraag geel, blauw en roos gekleurd werden.

2020-05-04 09.24.56 Al die tijd taterde Felix lustig verder. Vooral over de slijper die in zijn pennenzak zat. Dat dat ding diende om een punt te maken aan potloodjes en dat die een beetje scherp was.

Juist, liefje. Daar mag je niet aankomen he.

Wel aan de zijkant he mama?

Ja, dat mag wel.

Het gesprek herhaalde zich een keer of twintig.

Tot de kunstenaar ineens erg stil werd en bij mij op schoot kroop. Met een bloedende vinger … Want ja, hij wist goed genoeg dat wat hij gedaan had niet mocht maar de lokroep van het experiment was te luid gebleken.

De rest van de dag heeft hij nog tientallen keren zijn verhaal gedaan. Zelfs ’s avonds in bed moest hij mij nog een keertje terug uit mijn zetel roepen voor een elfendertigste keer zijn relaas van de feiten. ‘Dat was niet slim he mama. Doet een beetje pijn nu. Er zit een plakker op maar meer kan je niet doen he. Dat moet genezen en dat duurt een beetje lang. Ik ga dat niet meer doen. Vinger niet in de slijper steken.’

Dat gaat hij geen twee keer proberen denk ik. Ervaringsgericht leren is dat zeker?

En misschien was het wel een manier om nog een minuutje langer op te blijven maar Felix zei gewoon spontaan ‘ik zie je graag’. Kom hier ventje, dat ik u nog een kus geef.

4 suggeties bij “Het verhaal van de slijper

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.