BlogBoost Najaarschallenge: Rituelen en gewoontes (deel 1)

Standaard

Ik heb niet echt iets met rituelen. Met kaarsjes aansteken om genezing af te smeken, het ritueel verbranden van de foto’s van uw ex of steeds met uw rechtervoet eerst het podium opstappen om een goed concert af te dwingen. Ik word soms zelfs compleet gek van Felix zijn avondritueel waar hij steeds weer nieuwe dingen verzint (tegenwoordig zijn speelgoedauto tegen het lampje houden), in mijn ogen gewoon om het slapen gaan nog wat uit te stellen.
Tenzij het gaat over rituelen die het vragen om een taart aan te snijden. Altijd voorstander van taart.

Ik heb al helemaal iets tegen de kerk. Felix is niet gedoopt en ik krijg zelfs wat kriebels als ik lees dat ze bij de Chiro hier rechtover de deur Christus Koning gaan vieren en samen naar de mis gaan. Toen ik vroeger zelf lid was van de Scouts ging ik nooit mee driekoningen zingen of mee naar de middernachtmis. De laatste dag van het zomerkamp was er ook altijd een misviering op het kampterrein en ik verstopte mij als die begon. Ik schrijf kerk trouwens consequent met een kleine letter, ook als dat taalkundig niet de bedoeling is. Mijn eigen kleine protest 🙂

Een van mijn metekindjes is trouwens wel gedoopt. Ik was erbij maar gaf mijn eigen invulling aan het gebeuren. Geen kruistekens of tekstjes over God.

Fijn als iemand wel iets heeft aan rituelen, en respect voor ieders keuze. Ik wil hier niet speciaal anti-reclame maken voor de kerk. Gewoon not my cup of tea.

(Goede) gewoonten, daar ben ik dan weer helemaal voor. Maar dat bewaar ik voor een volgende blogpost.

8 suggeties bij “BlogBoost Najaarschallenge: Rituelen en gewoontes (deel 1)

  1. Oh schitterend, jouw houding tegenover de kerk. I love it ❤
    Ik had ooit zeer gelovige schoonfamilie (één van mijn schoonzussen was non, go figure). Wat ik in die periode wel leren appreciëren heb, was dat ze kaarsjes brandden toen mijn dochter geopereerd werd. Ik bekeek het vanuit mijn hoek (ik zit in dezelfde hoek als jij): ze brandden kaarsjes, wat wilde zeggen dat ze dachten aan ons. En dat denken aan ons, dat kon ik heel hard appreciëren. En vanaf toen zie ik kaarsjes branden zo, als in "denken aan".

  2. Ooh ik kijk al uit naar die blogpost over gewoontes 😉 Tuur is hier wel gedoopt, maar verder zijn wij totaal geen kerkgangers. Tuur denkt zelfs dat de kerk de plaats is waar de paasklokken wonen en paaseieren maken 😉

  3. ik ga wel soms naar de kerk. En los van inhoud geloof wat voor iedereen individueel is en iedereens mening over de kerk als organisatie, vind ik het soms wel een fijne gedacht aan een eeuwenoud ritueel deel te nemen. Dat ik in de kerk zit op zondagochtend net zoals duizenden anderen overal ter wereld naar zelfde gebeden luisteren enz. Dat zijn dus rituelen en dat geeft wel een verbondenheid met al met wie je ze deelt.

  4. Ik ga hier soms wel een kaarsje branden. Dat vind ik een fijn ritueel. Hier zijn ze allemaal gedoopt, dat vond ik ook een leuk feest. In de klas moet ik Godsdienst geven en ik kom uit een gelovig nest. Ik begrijp je mening, maar voor mij is drie kwartier op een stoel zitten in de kerk wel een welgekomen rust moet ik zeggen ;-).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.