Invidia (nijd – jaloezie – afgunst) #ouderzonden (8/40)

Standaard

De vraag van vandaag is “Wat zou je direct overnemen van een andere ouder mocht je kunnen?” Mijn eerste idee hierover was “Wat heeft dat met nijd of jaloezie te maken?”

Maar als newbie in het oudergebeuren ontbreekt het mij soms wel eens aan kennis. Die kennis en de handige tips&tricks wil ik dus zeker wel overnemen. Best part: jaloezie komt daar niet bij kijken, mama’s delen heel graag kennis. Sommige moeders zelf zo vaak en ongevraagd dat je zou willen dat ze vaker hun mond hielden.

Ik las ergens dat elke mama 10 vriendinnen nodig heeft. Een vriendin met kinderen van dezelfde leeftijd, een vriendin met oudere kinderen, een vriendin met jongere kinderen zodat je zelf kan stoefen met je kennis, een vriendin zonder kinderen, de relativerende moeder ‘popcorn was ooit maïs, maïs is een onderdeel van evenwichtige voeding’, de ontspannen mama ‘alles komt goed’, de altijd-in-voor-een-uitstapje-vriendin … Het handige is dat minstens de helft van die rollen bij mij vervat zitten in 1 persoon. Niet toevallig mijn BFF en niet toevallig de meter van Felix.

Ik hoef dus niet per se alles te hebben of te kunnen wat zij heeft en kan, maar ik wens iedereen een Meter Lotje toe. Dat is een gerief om in huis te hebben. (Of aan de andere kant van de telefoon)

Welke tips wil jij met mij delen? 

Advertenties

Koude voeten (7/40)

Standaard

Ik houd niet van koude voeten. En ik houd niet van wachten. Vanmorgen kreeg ik koude voeten van het wachten in het bushokje.

De dag was nochtans goed begonnen. *insert sarcasme* Met een baby die om 5.30 uur klaarwakker was en een welgemikt kotsje op propere kleren.

Maar goed … ik ben -een uur later dan gewoonlijk- op mijn werk geraakt, mijn voeten zijn ontdooid, er is hier warme chocomelk. En gelukkig wordt de (uitverkochte) voorstelling van straks toch niet geannuleerd. Net ontsnapt aan 454 tickethouders opbellen om hen te verwittigen.

*Alles komt altijd goed*

 

Slecht rapport? (6/40)

Standaard

Gisteren stond maandag mamadag in het teken van een bezoekje aan Kind&Gezin. Kleine Felix werd gemeten, gewogen en min of meer goedgekeurd. Een eerste slecht rapport? Tja …

Felix is en blijft ‘ne lange smalle’. Hij is ondertussen 66.3 cm lang en 6.6 kilogram zwaar. Niet zwaar dus. Het ventje valt bijna van de curve. Er zijn amper kindjes nóg lichter op deze leeftijd.

Gelukkig trekken we ons daar niks van aan. Zijn belangrijkste curve (de glimlach van oor tot oor) is prima in orde. Hij eet goed, is vrolijk en alert, speelt en doet alles wat een baby van zes maanden moet doen behalve veel slapen.

Volgens mij verbruikt hij alles wat hij binnenkrijgt voor hij dikke billetjes kan kweken. Dat kan van mij niet gezegd worden 😀

 

 

 

Aandacht verdelen (5/40)

Standaard

In mijn schrijfsels van vorige week ben ik nog iemand vergeten. Nog iemand die bij ons in huis woont en graag aandacht krijgt. Schandalig om haar zomaar te vergeten! Ik heb het natuurlijk over de poes.

Tijdens het weekend en wanneer ik thuis ben op maandag speel ik fulltime portier, zorg ik voor water en brokjes … maar het ontbreekt een beetje aan knuffels. Mijn schoot is meestal al ingepalmd door Felix en zijn ‘gefascineerd staren’ heeft nu plaats gemaakt voor ‘als het lukt grijp ik die staart vast’.

Soms denk ik dat ze zich uit protest in het babybedje nestelt. Ze weet heel goed dat dat niet mag.

Hopelijk worden ze snel goede vriendjes. Felix heeft heel veel liefde en knuffels te geef maar de poes kan die nu nog maar matig appreciëren.

Later als hij groot is …

Gelukkige halve verjaardag patatje (4/40)

Standaard

Vanmiddag om 15.15 uur is onze kleine Felix al zes maanden oud. Hij is met andere woorden helemaal niet meer zo klein. Maandag gaan we nog eens naar Kind&Gezin voor een weeg- en meetmomentje.

Hij rolt en tolt en voor we het weten achtervolgt hij ons al kruipend van de living naar de keuken. Hij speelt met knuffelberen, knisperboekjes en zijn bal. Nog even en hij leert het spelletje ‘ikgooiietsopdegrondenjijmaghetoprapen’ kennen. Nu vallen zijn speeltjes nog per ongeluk naar beneden. -denken we- Rechtop zitten lukt nog niet en ook slapen vindt hij nog steeds niet zo leuk.

Maar dat maakt allemaal niet uit. Zes maanden Felix: HOERA!

Die halve verjaardag vieren we met pizza! En als Felix ook zijn lievelingskostje mag kiezen gaat hij sowieso voor worteltjes en melk als dessert.

Nog eens zes maanden en het is tijd voor taart!

 

Waarin ben ik écht slecht (3/40)

Standaard

Genoeg opgehemeld. Er zijn ook een aantal dingen die ik écht niet kan. Of toch moeilijk … Of steeds beter!

Een lijstje!

  • Mijn telefoon opnemen. Volgens mij ben ik Oost-Indisch doof als het over beltonen gaat. Ik hoor mijn telefoon 99% van de tijd niet rinkelen en áls ik hem toch gehoord heb is de kans klein dat ik het onding snel genoeg kan lokaliseren in mijn handtas om op te nemen. Ik doe dat ook gewoon niet graag, telefoneren. Zei de persoon die als puber uuuuuren aan de telefoon hing met haar beste vriendin die ze op school ook al de hele dag gezien had.
  • Bij HEMA passeren zonder kinderkleren te kopen. Fan van tweedehandsbeurzen, kleertjes delen, meter Lotjes die aan het naaien slaan … maar als ik HEMA binnenloop moet ik mij écht inhouden. Toen ik vorige week naar de body’s met walvissen en beertjes had staan staren en ik zonder aankopen naar buiten was gewandeld heb ik mijn lief zelfs gemaild om hem op de hoogte te brengen van deze primeur.
  • Geld geven aan dure spullen. Merkkledij, make-up, … Merkproducten tout court eigenlijk. Als ik mag kiezen tussen een Leo of een Olé ga ik voor een Olé. Ik betaal niet graag voor een imago of een reclamecampagne.
  • Neen zeggen/Mensen teleurstellen. Het liefste ben ik overal bij, help ik iedereen met zijn vragen, …Maar mijn tijd is beperkt … En soms heb ik stiekem ergens helemaal geen zin in of vind ik het een slecht idee. Zeggen dat ik iets een slecht idee vind, vind ik nog steeds lastig. Maar neen zeggen uit tijdsgebrek heb ik het laatste half jaar als een pro geleerd.
  • tekenen, met de auto rijden -jawel, ik heb rijbewijs maar ik ben écht een slechte chauffeur-, koken … en onafgewerkte lijstjes publiceren.

Maar soms moet het toch.

Wat kan jij echt niet?

Luxuria (onkuisheid – luxe – wellust) – #ouderzonden (2/40)

Standaard

De vraag die Annelore en Romina ons stelden was deze: Wat doe je om jezelf graag te blijven zien en dit over te brengen aan je partner nu je in de eerste plaats vooral ‘ouder van …’ bent?

Ik vind dat een lastige vraag en ook weer helemaal niet. Ik heb mezelf nooit liever gezien dan nu. Dat lijf van mij heeft een mensje gefabriceerd, extra kilo’s en extra grijze haren *letterlijk* I couldn’t care less. Ik ben ondanks blokjes slaap van maximum 2 uur nog niet in slaap gevallen op het werk. Het lukt mij beter dan verwacht om contacten met vriendinnen te onderhouden en muziek te blijven spelen. De rol van ‘mama van’ is mij op het lijf geschreven maar er is ook nog ruimte voor mijn andere rollen. Wauw! Schouderklopje voor mezelf.

Maar zoals ik gisteren al schreef, zit (alleen) thuis het evenwicht nog een beetje scheef. Als er iemand is die mag klagen over een gebrek aan liefde is het mijn liefje. Thuis is er een klein spook dat met zijn grote schattige oogjes heel wat aandacht opeist. Mijn ‘andere rollen’, die als vriendin/werknemer/meter/…, kan ik opnemen wanneer Felix niet bij mij is. Thuis ben ik soms al heel erg blij met een gestolen knuffel in de keuken. Of rustig samen ontbijten op zaterdag.

Insert babysit denk ik dan. En ik boekte twee tickets voor Leuven Jazz 🙂

Herkenbaar?