11 maanden

Standaard

Oh help! Wat gaat het snel!

Nog 1 maand en je bent jarig. Jarig! Als in: gedaan met tellen in maanden. Ik weet niet of mijn moederhart het wel aankan om de babyperiode af te sluiten? Zullen we afspreken dat jij altijd mijn kleine baby blijft?

Je hebt het de laatste tijd erg lastig. Tandjes? Je huilt vaak, slaapt slecht(er als gewoonlijk), hebt last van koorts en andere pijntjes.

Je beste vriend is tegenwoordig je tandenborstel. Daarop kauwen is praktisch het enige wat je kan troosten. Het andere is aan mijn borst hangen. Op zo’n momenten ben ik extra blij dat het toch gelukt is, die borstvoeding.

Huidhonger in het kwadraat. ’s Nachts houd je zelfs mijn pyjama vast zodat ik niet kan ontsnappen.

Het is natuurlijk niet al kommer en kwel. Je speelt graag met de blokjes en blijft al eens langer dan 2 seconden zitten zodat we ook eens in een boek kunnen bladeren, je probeert zelf te eten met een lepel -en vindt het behoorlijk hilarisch als dat lukt-, je staat recht -en gaat ook weer zitten-, je kan nu ook het laatste stuk koek opeten en plukt zelfs de kruimels van tafel. Je klimt in een rotvaart de eerste drie traptreden richting slaapkamer op -of je ook terug beneden geraakt heb ik nog niet durven proberen-. Je vindt het leuk als we liedjes zingen en doet soms al eens mee van ‘handjes draaien’. Je veroverde de zandbak en ontelbaar veel harten..

We zijn verliefd op je gibberlachje en durven al eens in je schattige billetjes te knijpen. We vinden je nog steeds fantastisch patatje! Je bent om op te eten. (De muggen vinden dat duidelijk ook … je staat vol bultjes.)

Advertenties

Felix fotomodel

Standaard

De nieuwe functie van instastories al gezien? (Dat je een vraag kan stellen en dat die dan met wat geluk ook nog beantwoord wordt.) Het nut van die functie ontgaat mij een beetje … Je kan iemand toch een vraag stellen voordat iemand zegt ‘hej, je mag mij een vraag stellen’?

Mensen stellen mij constant vragen. Meestal geef ik een antwoord. Soms moet ik even nadenken over dat antwoord. Dan heb ik weer blogvoer!

Een tijdje geleden gingen we op bezoek bij een ex-collega van mijn liefje. Zij vroeg of ik er ooit over nagedacht had om Felix in te schrijven bij een modellenbureau.

Euh, nee dus 🙂

Mijn eerste reactie was: Uiteraard is Felix een ongelooflijk schattige uk. Zet hem naast een frigo en iedereen wil die frigo kopen. Ofzo. … Maar dat kind zit geen 2 seconden stil. Ik weet dat er aan een goede Felixfoto ‘een aantal’ slechte vooraf gaan. En dat meneertje soms ook momenten heeft dat hij niet zo heel goed meewerkt. *understatement* We lachen soms wel dat we een puppy in huis hebben maar een puppy luistert beter.

Ondertussen heb ik er nog wat verder over nagedacht. Ik sta niet meteen te springen om reclame te gaan maken voor babyshampoo. Zelfs niet voor een ubercute kinderkledingmerk. Zelfs niet als we de outfit mogen houden.

Mooie foto’s en goodies zijn verleidelijk maar ik ben al bij meerdere instamama’s gestopt hun profiel te volgen. Teveel reclame, te weinig echt. En dan boeit het mij niet.

Dus neen, laat ons dat maar niet doen. We hebben binnenkort nog eens een fotoshoot gepland. Hopelijk heeft hij er dan zin in en hebben wij een paar mooie plaatjes voor het familie-album. Zonder frigo.

 

 

Shitty bdayparty

Standaard

Ik ben nogal fan van het concept ‘shitty dinner‘. Omdat er helemaal niks shitty is aan het ontbreken van een netjes gedekte tafel of een ingewikkeld menu dat kan concurreren met de keuken van een viersterrenrestaurant als het gezelschap maar goed zit.

Enter blog nummer 3 over Felix zijn verjaardagsfeestje volgende maand. (1&2 vind je hier)

Enter ook taart van den bakker, niet eens voor iedereen een stoel en creatief omspringen met beschikbaar servies. (Taart eten van een driehoekig picknickbordje kan perfect. Taartpunten zijn toch ook driehoekig … )

Waar ik wel (een beetje) werk van wil maken is versiering.

Iemand tips om ons huis/onze tuin wat te pimpen zonder dat ik zeer leuke maar nietzomilieuvriendelijke ballonnen moet ophangen.

Ik print alvast Felix’ weekfoto’s zodat iedereen eens kan kijken hoe snel hij gegroeid is. (en zoek er ineens een mooi plekje voor waar ze een tijdje kunnen blijven hangen).

Is de wc een gekke plaats?

Gevoel voor humor

Standaard

Ow yes! Onze zoon heeft gevoel voor humor. Jammer genoeg voorlopig eerder sarcastische humor of humor met een sadistisch kantje maar het is een begin.

Het spelletje ik gooi iets op de grond en verwacht dat jij het opraapt is al een tijdje erg populair hier. Gieren als hij weer iets laat vallen vanuit zijn eetstoel.

Hij lacht ook sowieso al er lepels, slabjes of koeken in the picture komen.

Maar nu lacht hij ook … als hij mij pijn doet en ik auw zeg. Express he! Hij duwt ook graag mijn gezicht weg als ik verliefd naar hem kijk. Gibbergibber.

Of wanneer hij behangpapier van de muur trekt. Ben ik blij dat wij gewoon verf hebben thuis. Sorry oma.

 

Feestdag

Standaard

Gisteren had een historische dag kunnen worden. Mijn eerste dagje alleen sinds 17.08.2017 (aka de geboortedag van Felix). Liefje aan het werk, baby in de crèche.

-Ja, op werkdagen ben ik ook ‘alleen’ maar ik bedoel dus vrije tijd he-

Tijd om op te ruimen, te niksen, op bezoek te gaan bij een vriendin en effectief een gesprek te voeren dat niet noodzakelijk over baby’s gaat, een ecologisch gat in de markt helpen opvullen (daarover later hopelijk meer) …

Had. Kunnen. Worden.

Felix ziek dus het werd een extra mamadagje. Stiekem ook van genoten hoor. En wat soldekens gedaan bij tweedehandswinkel Twinkelfee met een slapende Felix in de buggy. Die is niet open op maandag mamadag dus ik kom er minder vaak dan ik zou willen. Zo werd 11 juli toch nog een beetje een feestdag.

 

 

Frisser

Standaard

Wat een heerlijk weekend weeral.

Pizza in het Labo (hoera voor restaurants met een zandbak), op bezoek bij een ex-collega van het liefje, familiebezoekjes en vooral spelenspelenspelen.

Een warm weekend. Letterlijk en figuurlijk.

Felix heeft het nog steeds wat lastig. Als iets hem niet zint (of als zijn tandjes pijn doen?) gooit hij zich naar achter. Hij gaat zo eens op de grond vallen …

Om te compenseren dat het vandaag enkele graden frisser is stond Felix vanochtend koortsig op. Maandagziekte op dinsdag?

Ik had ook niet veel zin om te gaan werken vandaag …- de buschauffeur die een uur te laat kwam duidelijk ook niet –

Vier willekeurige weekbeelden #61

Standaard

Ons patatje in de crèche. Ik vind het leuk om af en toe een fotootje te zien van hoe hij het daar doet. Onze kleine pruts tussen de grote kindjes … Ahja, met de baby’s speelt hij niet!

Om een lang verhaal kort te maken: ooit overleefden een vriendin en ikzelf een dag lang op een doosje bokkenpootjes. Ze moest heel erg lachen toen ik haar deze foto doorstuurde via Whatapp.

Mijn tante en nonkel zijn in Cambodja op bezoek in het schooltje dat ik ook (financieel) steun. Ik krijg dus regelmatig foto’s met vrolijke kinderen doorgestuurd.

Felix zwaait. Maar enkel wanneer hij zelf zin heeft hè!

En dan nu: weekend! Hoera!

Heb jij weekendplannen?