Gelukkige onjaardag

Standaard

Felix heeft een tante in Frankrijk. (aka mijn zus) En die tante gaat dus zijn eerste verjaardag(sfeestje) missen …

Meer redenen hadden we niet nodig om maandag een taartje te halen en de drank koud te zetten voor een kleine poolparty.

Felix mocht dus al een keer oefenen om kaarsjes uit te blazen. Dat lukte natuurlijk niet. Hij wou de vlam met zijn handjes pakken.

Advertenties

Zeg niet

Standaard
  • Zeg niet: ‘Jij bent precies verbrand?’
  • Zeg: ‘Jij hebt precies al terrasjes gedaan?’

 

  • Zeg niet: ‘Heeft Rock Werchter u ook gegijzeld?’ (Al de bussen zijn geschrapt vanaf 13u vanmiddag)
  • Zeg: ‘Wat fijn dat je een dagje thuis kan werken!’

 

  • Zeg niet: Felix is een klein draakje op dit moment he?
  • Zeg: Kom hier zotteke, dat ik je een knuffel geef. (Frustratie omdat er iets niet lukt? Een virusje dat stiekem al wat aanwezig is? Tandjes? Sowieso een fase! Want eerlijk, we zitten met een klein monster hier.)

 

Een zwembad in de tuin

Standaard

Ik zit met een vakantiegevoel. Vervelend zo ongeveer een maand voordat ik verlof heb. Dat worden lange weken.(Die met wat geluk voorbijvliegen wegens druk en productief.) – Ja, ik weet het. Ik heb net verlof gehad. Ik mag niet klagen.-

Dit weekend heb ik weer heerlijke uren op verschillende zomerse terrassen doorgebracht. O.a. dat in onze hof. Want daar staat een zwembad nu! Instant vakantiegevoel 🙂

Felix had wat aanmoediging nodig maar vond het zo plezant dat hij zijn middagdutje oversloeg en om 17.00 uur knock-out in slaap viel.

Ben ik blij dat mijn ouderschapsverlof op maandag verlengd heb tot eind oktober. Maandagen vol zonneschijn, zwembadfun en ijsjes. Ik zie dat keihard zitten.

Jij ook/wel aan het aftellen naar vakantie?

 

Noord-Portugal: de toppers

Standaard
  • Porto
    Wie naar het Noorden van Portugal gaat, mag Porto niet skippen. Wij namen de metro om parkeerproblemen te vermijden en kregen er op de Dom Luis I-brug meteen een prachtig zicht over de stad bij. We startten met groentenpap in de Jardim do Morro en doken daarna de stad in. Gevels spotten, lekker eten … Ge kent dat wel.

  • Viano do Castelo
    Soms moet je gewoon geluk hebben en in een stad arriveren terwijl er een middeleeuws feest aan de gang is. Muziek, kraampjes … Heel gezellig! Neem zeker ook de elevador naar de Santa Luzia. Indrukwekkende kerk (vooral de buitenkant, de binnenkant stelde eerder teleur) en weeral een schoon zicht over de stad. Toen op onze laatste dag de zon doorbrak (na de enige regenvoormiddag van de hele reis) keerden we zelfs terug om er nog wat te terrassen.

  • Guimaraes
    Nog zo’n fijn stadje met mooie pleinen, huizen en straten. Geen elevador dit keer maar wel kastelen boven op de berg. Ook tof! Ook weer een middeleeuws feest trouwens. Maar dat ging na Felix’ bedtijd pas echt beginnen.

  • Zwemmen
    De allereerste keer zwemmen was helemaal geen topper. Maar de tweede en derde keer wel! Wat een plezier 🙂

Schatten op zolder

Standaard

Er was ooit eens iemand die lachte met het feit dat haar vader alles bijhield. We hebben het over mijn moeder en dus mijn grootvader.

Nu was het mijn beurt om te lachen. Want wat toverde oma van de zolder deze week. Een doos vol babyspeelgoed!

De Fisherpricetelefoon, mijn “Over the rainbow”-radiootje, kleurrijke ringen en ‘parels’, de coolste badschildpad ooit …

Ik was minstens even enthousiast als Felix.

Ik heb Felix meteen een fototoestel in zijn handen geduwd. Toppertje! Waarom hij bij zijn exemplaar het rolletje moet doorspoelen leg ik hem later wel eens uit.

Van welk speelgoed word jij nostalgisch?

Gedaan met reizen!

Standaard

De veel gehoorde oneliner toen ik nog zwanger was: gedaan met reizen! Ondertussen gingen we met Felix naar de zee, Nederland, Frankrijk en Portugal. Steeds een beetje verder weg 🙂

Wij zijn dus zeker niet gestopt met reizen en maken zelfs al plannen voor september.

Het is wel anders reizen. Zeker nu ons klein meneertje zelf ‘mobiel’ is. Een paar maanden geleden in Carcassonne zat hij gewoon in de draagzak of buggy vrolijk rond te kijken. Nu wil hij kruipen.

We zochten dus regelmatig een schaduwrijk plekje onder de bomen in Portugese parken, tuinen en op het verboden te betreden grasveld voor de universiteit van Guimaraes. (Onder het motto, we doen wel of we dat niet begrepen als ze ons daarop aanspreken want we spreken geen Portugees.) Zo’n baby, dat is zoals een puppy die je af en toe moet uitlaten. Als hij uitgeslapen is en gegeten heeft kan je daar verder perfect kastelen mee bezoeken.

Alleen duurt alles drie keer zo lang en moet je incalculeren dat je niet alles zal kunnen zien/doen. Een reden om vaker op vakantie te gaan dus eigenlijk.

Wie weet kan hij tegen september lopen? Dan moet ik hem misschien een leiband kopen. :p Of een reddingsvest aangezien we een huisje met een zwembad huren.

Zo achteraf bekeken … we hadden vaker zotte reizen moeten maken met ‘platte baby’ Felix. Dat is een gerief zo’n kindje zonder mening. Onze vakanties zullen steeds meer Felixproof worden. En dat is ook niet erg. Volgens mij hebben ze in pakweg Indonesië ook speeltuinen.

Al zie ik mezelf niet meteen een week aan het strand liggen. Gelukkig deelt Felix -voorlopig- die mening. Zand aan de voetjes … Vies!

En toen was er was

Standaard

We zijn terug! Ik zou willen zeggen dat we volledig ontspannen en uitgerust zijn na een weekje Noord-Portugal maar dat valt een tikje tegen 🙂 Een actieve tienmaander wou zien, ontdekken, rondkruipen … en dus vooral geen dutjes doen.

Uitgerust zijn we dus niet maar het was wel een fijne reis.

We bezochten Porto, Braga, wat kleinere steden en middeleeuwse feesten. Aten pasteis de nata en ijs. Deden terrasjes. En zochten overal stukken groen om ‘onze baby uit te laten’. Dat picknickdeken inpakken was misschien wel mijn beste idee van heel mijn voorbereiding.

Meer briljante ideeën, topadresjes, … later. Eerst: de was! (x10)