Liefde voor mijn twee mannen (1/40)

Standaard

Ik heb me nogal impulsief en last minute ingeschreven voor 40 dagen bloggen. Lees: gisteren.

40 dagen bloggen tijdens de vasten dat gaat mij keihard niet lukken maar dat wil niet zeggen dat ik het niet kan proberen. De schuldigen heten Felix en tijdgebrek :). Maar dankzij Kathleen en wel 56 ideeën zal het alvast niet liggen aan een gebrek aan inspiratie. De artikels van de ouderzondenchallenge tel ik trouwens ook gewoon mee. Dat mag. We zijn flexibel.

Vandaag is het Valentijn en alhoewel wij daar niet aan meedoen -ik ga vanavond uit eten … maar niet met mijn liefje- is dit een mooi moment om iets te schrijven over de liefde.

Ik ben tegenwoordig stapelverliefd op twee mannen. Neen, geen minnaar en ook geen driehoeksverhouding hier. Die tweede man is uiteraard mijn zoon.

Ik begrijp nu al dat mensen die een tweede kind krijgen zich afvragen of ze hem/haar wel even veel liefde zullen kunnen geven als nummertje één. En tegelijkertijd weet ik ook wel zeker dat dat kan.

Thuis is de balans voorlopig nog even zoek. Mijn liefje mag wel klagen dat hij wat weinig liefde van mij krijgt. Zeker vandaag. Daarover morgen meer!

Hoe verdeel jij je liefde tussen je partner en je kinderen? Of tussen je partner en je beste vriendin? Of tussen je ouders en je vrienden? Heeft iemand een hoeveelheid liefde die hij moet verdelen of kan er altijd liefde bij?

 

 

 

 

Advertenties

De week van vele eerste keren

Standaard

Deze week

  • Vierde Felix voor het eerst carnaval
  • Sliep hij voor het eerst langer dan een uur overdag zonder mezelf als menselijke matras
  • At hij voor het eerst patatjes
  • Zag hij voor het eerst sneeuwvlokken naar beneden dwarrelen – fascinerend!
  • Ging hij voor het eerst mee naar de Griekse avond om daar een hoop nieuwe harten te stelen
  • Deed hij voor het eerst pogingen tot kruipen

Dat zijn zoveel eerste keren dat hij vannacht enkel bovenop mij wou slapen. Naast volstond niet. Als hij terug in mijn buik had kunnen kruipen hij had het gedaan volgens mij.

Avaritia (hebzucht) – Wat wil ik niet delen met mijn kind? #ouderzonden

Standaard

Melocakes? De laatste chocoladewafel? Volgens mij wil ik alles wel delen met mijn kind. Al kan ik dat nu makkelijk zeggen, Felix drinkt enkel nog maar melk. Wanneer hij groter wordt, zorg ik wel voor een secret stash op het werk.

Neen serieus, wat ik niet 100% wil delen met Felix is mijn tijd.

Ik ben heel blij met mijn dagje ouderschapsverlof maar volledig stoppen met werken om 100% te gaan moederen dat is niks voor mij. Ik ben ook redelijk snel na zijn geboorte weer muziek gaan spelen en ondertussen staan er weer wekelijkse zwemuitjes op de planning.

Zo af en toe een momentje voor mezelf. Moet kunnen. Dan ben ik de tijd dat we wel samen zijn een vele vrolijkere mama.

Superbia (hoogmoed) – waarom ben ik supermama? #ouderzonden

Standaard

Romina en Annelore lanceerden een blogchallenge over ouderzonden. De zeven hoofdzonden op z’n moeders that is. Ik twijfelde even of ik mee zou doen want met een baby van vijf maanden ben ik nog niet echt een ouderschapsexpert. Of wel?

De eerste zonde is hoogmoed. De eerste vraag waarom ik een goede mama ben.

Wel … sinds Felix er is ga ik ervan uit dat ik voor hem de beste mama van de wereld ben. Los van die kleine mental breakdown dag 3 op de materniteit met een huilende hongerige baby en een lijf dat geen moedermelk wou aanmaken is mijn motto ‘alles komt altijd goed’.

Ik werd een kei in huishoudelijke taken doen met slechts 1 vrije hand (en een baby op de arm), de lijstjes in mijn hoofd zorgen ervoor dat ik tenminste het idee heb dat er een orde in de chaos is. Felix lijkt zelfs mijn zangtalent te appreciëren en ik hou mezelf voor dat ik niet eeuwig lid blijf van #teamnosleep.

Alles hoeft ook niet per se super te zijn. Goed is soms goed genoeg. Zelfs mijn fouten zitten vol liefde.

En dat is al wat een baby’tje nodig heeft. Oneindig veel liefde van zijn supermama en -papa met elk onze eigen superkrachten (en melk en propere pampers).

DSC_1976

Komt wel goed met dat kind van ons!

 

 

 

 

Q&A – december

Standaard

Te laat, ik weet het … Maar omdat het jammer zou zijn om maand 12 te skippen als ik al 11 maanden lang een aantal vragen en antwoorden met jullie deel doen we toch nog van ‘Q&A December’.

Nieuwjaarswensen zijn ook nog aanvaard tot en met 31 januari toch? Ik ben maar een maandje te laat 🙂

  • Welk detail zou je van deze dag willen onthouden? Op 2 december was dat Elise haar eerste chocoladesnoet. Vandaag … moet het leukste detail hopelijk nog komen. Het liefje wordt 40, de bubbels staan koud.
  • Op een schaal van 1 tot 10, hoe spontaan was je vandaag? Op 26 december gaf ik mezelf een 7. Maar dat was een relax dagje thuis. Op een vergaderdag zou dat getal zakken tot 3 denk ik. Een hoop mensen die allemaal hun gelijk willen halen, dat is zo ongeveer de hel voor mij. Ik krijg liever zelf gelijk 🙂
  • Wil je weten hoe het eindigt? Er zijn mensen die beginnen met de laatste pagina’s van een boek. Horror!
  • Met mate of overdaad? Overdaad in de niet-materiële zaken. (En ook wel bij koekjes en chocolade als je mij laat doen.)

Zin om ook een vraag te beantwoorden? Je moet in je geheugen niet eens teruggraven tot begin december 🙂 Geef gerust het antwoord voor vandaag.

 

 

Het zal zo ook wel gaan zeker

Standaard

Toen meneertje Felix nog in mijn buik zat sprak iemand de profetische woorden: “Binnenkort ben jij babykleertjes aan het naaien.”

Ik rolde eens met mijn ogen …

Ik kan een knop aannaaien, een losgekomen naad herstellen of een gat in een mouw dichtnaaien als het niet stoort dat die mouw er nadien niet meer uitziet maar verder reiken mijn capaciteiten niet. Heel mooi en instagramwaardig zo’n DIY-outfit maar ik vind al geen tijd om de was te doen.

Sorry Felix, ik word geen pinterestmoeder. Ook niet na de uitnodiging voor je eerste carnavalsfeestje.

Ik geloof dat mijn bijdrage erin zal bestaan een ‘papieren haarband’ te knutselen zodat Felix de kat oren heeft. Snorharen ‘schminken’ moet ook nog tot de mogelijkheden behoren. Ik wil niet helemaal de partypooper zijn.

Het zal zo ook wel gaan zeker?

Meter Lotje is gelukkig creatiever aangelegd. Binnenkort mag Felix zijn DIY-jasje showen. Een stofje met poezen die een bril dragen. Instant verliefd en al.

Nog iemand carnavalstress?

Nieuwe fototraditie

Standaard

Er is de wekelijkse fotoshoot van Felix in zijn park. Die houden we 41 weken vol, zodat ik twee filmpjes heb. 41 weken in de buik en 41 weken er buiten.

We hebben Milestonecards zodat we onthouden wanneer Felix voor het eerst omrolde of een nachtje doorsliep (die foto moet nog gemaakt worden …)

Begin dit jaar kwam er daar nog eentje bij. Wij gaan met de zelfontspanner aan de slag in onze living om ons gezin op de gevoelige plaat vast te leggen. Benieuwd hoe lang we dit volhouden?! Misschien ooit in een andere living. Zeker ooit met een andere gezinssamenstelling. Neen, ik denk daarbij niet (meteen) aan een broertje of zusje. Ik ga ervan uit dat Felix ooit met een lief thuiskomt.

De eerste foto maakten we dus al niet op 1 januari maar dat mag de pret niet drukken. Ik vind deze traditie meteen al leuker dan “Felix voor de kerstboom” want ik ben al een beetje bang dat er volgend jaar geen kerstboom in onze living zal staan wanneer er een klein spook rondloopt dat kerstballen tegen de vlakte gooit.