Investeringen

Standaard

Een vriendinnenavond op een Leuvens terrasje. Gespreksonderwerp nummer één: mannen. Uiteraard. Mannen die schrik hebben van sterke vrouwen, mannen die een aantal weken wachten met melden dat ze een dochter hebben uit een vorige relatie, mannen die het een zeggen maar het ander bedoelen (ja, die doen dat dus (ook)) …

Telefoon net voor ik mijn bed in wil duiken. Een vriendin aan de lijn. Crisis! Ruzie met haar man.

Nu ik er eentje gestrikt heb -of hij mij, dat laten we even in het midden- lijk ik plots gebombardeerd tot ervaringsdeskundige.

Niet dus …

Maar wat hebben we geleerd vandaag zo tussen de grapjes en de telefoontranen door? Een relatie vergt investeringen. Jammer genoeg zonder “niet tevreden – geld terug”-garantie. Maar als je een tikje extra betaalt, mag je je winkelwaar wel voor eeuwig en altijd houden.

20150628_140219b (Small)

PS: Ik mocht van mijn liefje niet zeggen dat hij mij houdt omdat hij al heel wat tijd en geld in mij geïnvesteerd heeft. Maar ‘t is wel waar. En ik bedoel dat positief hoor. Ik bedoel niet dat hij dure cadeaus heeft moeten kopen om mijn tevreden te houden. Ik bedoel dan dat wij tijd nemen om naar elkaar te luisteren. Dat wij blijven babbelen -ook als we een beetje boos zijn als de ander blijft doorzeuren over het ‘wijkopeneenhuisproject’ dat niet zo loopt als gepland-. Dat wij ook tijd investeren in onszelf. Onze eigen hobby’s blijven doen, blijven afspreken met vrienden en vriendinnen …

De wiskundige uitleg vind je hier.

 

 

 

 

 

 

 

Een afkoeltip

Standaard

Tijdens een zeer leuke (maar erg hete) schoolreis naar Praag heb ik ontdekt dat de stad heel wat kerken heeft die de moeite waard zijn om te bezoeken.

Met deze hitte dus een afkoeltip voor jullie. Gratis en voor niks.

Vanmiddag is “De Zomer van Sint-Pieter” begonnen. Een hele zomer lang heerlijke lunchconcerten vol oude en nieuwe klassieke muziek. De concerten beginnen telkens om 12u15 en duren slechts 35 minuten. De perfecte middagpauze dus. (Of de ideale manier om kennis te maken met klassieke muziek als je twijfelt of dat wel iets voor jou is.)

Heel wat van die concerten gaan door in de Sint-Michielskerk (Naamsestraat, Leuven). Dat is niet alleen een mooie locatie, het is er ook nog eens zalig fris. Ik had gerust wat langer willen blijven (luisteren).

Vandaag op het programma. Een muzikale wereldreis. O-Celli voerde ons van Wenen, naar Brazilië en Argentinië. Ze brachten zowel bekende deuntjes (Die Fledermaus) als (voor mij) totaal onbekend werk. Allemaal even prachtig!

Langlang geleden volgde ik vioolles en ik blijf de cello een prachtig instrument vinden. Afgekoeld en met opgeladen batterijen aan deel twee van de werkdag begonnen.

collageZVSP (Small)

 

Napoleon

Standaard

Een van mijn meest gelezen artikels is nog steeds het schrijfseltje over waarom smurfentaart, smurfentaart heet.

Vanmorgen las ik dit artikel (dat eigenlijk helemaal niet over snoepgoed gaat) en vroeg ik mij ineens af waarom Napoleonbollen Napoleonbollen heten.

Zeer content, want dit keer vond ik wel een antwoord. Zeer eenvoudig zelfs op de officiële website van het snoepje. ‘t Is een stom antwoord, maar het is een antwoord mensen!

Toen een bevriende chocolatier tijdens een borrel opschepte over zijn nieuwe praline, die hij de naam ‘Caesar’ gaf, riep Napoleonbolmaker Louis Janssen: ‘Dan noem ik mijn snoepje Napoleon’.

Jammer dat ik mij dit niet afvroeg middenin de reconstructie van de slag van Waterloo 200 jaar na datum. Had zoveel lezers naar mijn blog kunnen lokken :)

In ieder geval: niet zomaar doorslikken die Napoleonbollen. Ik ben er ooit eens bijna in gestikt.

 

Eén dag, twee festivals

Standaard

11326627_1465209793791244_132973371_n (Small)

Gisteren waren er teveel (gratis) festivalletjes om er zomaar eentje uit te kiezen. Ik combineerde er dus twee.

In de namiddag: Ottertrotter in Mechelen. ‘s Avonds: Café Jardin in Leuven.

Ottertrotter is eigenlijk het Leuvense Wereldfeest maar dan in een andere stad. Kraampjes met fairtradeproducten, wereldkeuken en wereldmuziek. Ik kwam er een oud-klasgenootje tegen. Grappig om te zien dat zij nu dezelfde job doet als ik, maar dan in Mechelen. Meteen wat inspiratie opgedaan om in Leuven te gebruiken.

Café Jardin is spiksplinternieuw. Een beetje Frankrijk in Leuven, met jeu de boules, kunst in al zijn vormen en een deugddoend avondzonnetje. Voor de optredens kwam ik te laat, voor de openluchtfilm ging ik te vroeg naar huis, maar een glaasje bubbels in een gezellige stadstuin was de perfecte afsluiter van de dag.

En u, wat deed u dit weekend? Ook een gratis festival of toch Rock Werchter? Of iets volledigs anders?

Tien Treintips

Standaard

Ik lees vaak op de trein. Ik lees veel op de trein. Maar soms heb ik geen zin in lezen of is mijn boek gewoon uit. Af en toe doe ik dan nuttige dingen maar als ik ook geen boodschappenlijst meer moet opstellen of mijn ‘one line a day-boekje’ moet aanvullen is er nog ‘hersenloos-smartphone-entertainment’.

Ik heb namelijk Instagram ontdekt en zo enkele minuutjes door leuke foto’s scrollen is altijd fijn. Ik volg natuurlijk mijn vrienden maar er is meer leuks te vinden op Instagram.

Ik volg:
@andrewknapp: Zoek bordercollie Momo in Andrews foto’s.
@wheresandrew: Mee op stap met een fotograaf van National Geographic.
@daysontheroad: Backpackende madammen.
@purenewzealand: Om mijn nostalgisch kiwigevoel te voeden.
@thewaywemet: Foto’s van koppeltjes met daarbij het verhaal hoe ze elkaar ontmoet hebben.
@idraw_on_cats: Catstagrams all the way ft tekenkriebels.
@bookscalling: Jakub leest, steeds op een ander plekje

Toevoegingen zijn zeer welkom!

Ik heb natuurlijk ook zelf een instagramaccount. Wie mij wil volgen: @kris10ditjesendatjes of @bibtweebronnen of #uitinleuven

instacollage (Small)

 

Reisje naar Rusland

Standaard

Als ik aan Rusland denk, denk ik aan wodka, Poetin en barre winters. Het land staat dus niet meteen op mijn lijstje met bestemmingen voor mijn zomervakantie. Ik hou het dus voorlopig op een literaire reis.

Een van mijn bibcollega’s tipte mij het boek “Het brilletje van Tsjechov” van Michel Krielaars. De journalist (ooit Ruslandcorrespondent voor het NRC Handelsblad) bezoekt de steden waar Anton Tsjechov ook ooit was en wisselt fragmenten uit Tsjechovs toneelstukken en korte verhalen met eigen belevenissen en vergelijkingen tussen het Rusland van vroeger en nu.

Ik heb niks met Rusland, de oude Russische meesters heb ik (nog) niet gelezen maar het boek leest als een trein en geeft wel goesting om eens door de Russische klassiekers te bladeren.

 

Brilletje Tsjechov