Vriendjesdag

Standaard

Gisteren was Facebook jarig en deden ze van ‘vriendjesdag’.

En ik kreeg iets veel leukers cadeau dan de video die iedereen postte. Ik kreeg gisteren een gedicht cadeau. Eentje dat bij de foto past van een zomerkamp.

Meteen het bewijs dat tienervriendschappen en pennevriendintoestanden toch kunnen blijven duren. (Ondanks de 650 km tussen ons in.)

Er was een kamp vol muziek. Een zomer voor de echte vrienden.
We leunden tegen elkaar aan en konden werkelijk alles verslaan
zolang we maar samen… Onze tienerdromen waren vervlochten
in de knopen van ons haar. Waren we maar al en zullen we ooit?
Met in het raam op de toekomst waren wij groener dan bomen.
Het deerde ons niet. Allerallerallerbeste vriendschap is altijd het mooist.
Er was het kamp van de sjaal: de mooiste muziek in onze tienertaal.

Tine Moniek
voor: Poëzie Memorie 2016 (Project van De Bib Menen waarbij Tine Moniek gedichten schreef op basis van een foto)

12647174_1211799488847451_7965435822454574166_n

‘s Avonds ging ik met nog een ander vriendje uit eten. Tapas en bubbels om de dag af te sluiten.

Soms heeft een mens niet veel nodig om gelukkig te zijn.

 

Mijn eerste keer ALMA

Standaard

Even een bekentenis. Tot vandaag was ik nog nooit gaan eten ‘in den Alma’. ‘Goed, goedkoop, gezond, gemakkelijk, genieten!’ Dat is de slogan van de Leuvense studentenrestaurants. Heel wat vrienden van mij (die aan de KU Leuven gestudeerd hebben of er nu werken) brengen/brachten uuuuren door bij Alma.

Ik at een risottoburger met marco polo saus, pastinaak en frietjes.

Het smaakte en het heeft mij 5,5 euro gekost. Ik heb nog geen 5 minuten moeten wachten en ik was bovendien in goed gezelschap.

Gezond? Kon waarschijnlijk beter. Veel saus. Maar ik had bijvoorbeeld ook rijst kunnen vragen i.p.v. frietjes.

Ze hebben daar elke dag een veggieschotel -wat je van veel bedrijfsrestaurants niet kan zeggen- en tijdens Dagen Zonder Vlees staan er dagelijks 2 verschillende vegetarische gerechten op de kaart.

Iemand nostalgische herinneringen aan den Alma? En hoe zit het in jullie bedrijfsrestaurants met het veggie-aanbod?

 

C-Mine

Standaard

Zondag was mij liefste jarig en bezochten we C-Mine in Genk. Het uitstapje stond al langer op onze TODOlijst en ze voorspelden regen. Ideaal weer om onder de grond te kruipen dus …

C-Mine, met de C van creativiteit, (de oude koolmijn van Winterslag) is nu een cultuurcentrum/cinemacomplex/restaurant/…

Wij bezochten de expeditie. Een oude luchtgang van de vroegere mijn werd omgevormd tot een belevingscentrum met installaties die een inkijk geven in het leven onder de grond.

Leuke installaties maar niet alles werkte tiptop, fotogenieke locatie, serieuze klim naar de top van de schachtbok (een wenteltrap met 366 treden!) … Het uitzicht daarboven was vast en zeker mooier geweest als de zon geschenen had.

Wat ontbrak: meer uitleg over de site en over het mijnwerkersbestaan. Hoeveel verschillende nationaliteiten werkten hier samen? Hoe zat dat met de mijnrampen? Hoeveel verdiende een mijnwerker? Hoeveel uren werkte hij per dag? Ik weet het dus niet …

Door de regen lieten we het labyrint op het binnenplein links liggen. Hebben we meteen een excuus om nog eens terug te gaan.

Zijn de foto’s geslaagd?

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

 

Preuverie

Standaard

Ik schreef al eens een blogpost over restaurant ‘Preuverie’ in Hasselt vol superlatieven.

Ik val niet graag in herhaling maar vandaag maak ik een uitzondering. Het was zó lekker.

DSC06880b (Small)

Heel erg blij dat er nog een tafeltje vrij was. De Preuverie blijft een fijn plek om lekker te eten. Als vegetariër heb je enorm veel keuze tussen heel wat originele gerechten en ook de vleeseters krijgen meer groentjes op hun bord dan het gebruikelijke blad sla met wat tomaat. Ik kreeg zelfs groentjes op mijn bord die ik niet kende …

Witte en zwarte aubergine, met gesmolten brie. Een torentje van rijst, een spicy sausje. Meer heb je niet nodig om mij gelukkig te maken. (Of het moet zijn dat er ook nog chocomousse is, dan ben ik extra blij.) Mijn tafelgenoot was trouwens ook zeer tevreden van zijn keuze.

En eigenlijk is Hasselt niet het einde van de wereld. Ik zou het jammer vinden als we er nu weer bijna twee jaar over doen om daar nog eens te gaan eten.

Verjaardagsweekend in Limburg

Standaard

Het ideale verjaardagscadeau voor een lief dat slecht slaapt: een weekend weg en ontspanning met een strik er rond. Zo gezegd, zo gedaan.

En willen of niet, ik hield alles geheim. (Mijn liefje houdt niet zo van verrassingen maar hij heeft de pech dat ik ze fantastisch vind.)

Bestemming: Limburg. Een iets natter Limburg dan gehoopt maar we hebben een fijn weekend gehad.

Beetje shoppen (Hasselt), beetje cultuur (C-mine in Genk), veel lekker eten (Preuverie!) en heerlijk geslapen (B&B Villa Curtricias).

Over de uitstapjes zal ik later uitgebreid verslag uitbrengen maar ik vraag me nu al af:

Hoe komt het dat je op hotel zoveel beter slaapt? Is dat echt omdat je op ‘reis’ meer ontspannen bent? Of slaap jij net minder goed op hotel omdat je dan je eigen warme bedje mist?

DSC_0004b (Small)

 

 

100 Reisjes

Standaard

Voorlopig ben ik even geen verre reizen aan het plannen (of reizen iets dichterbij huis). Eerst even wachten tot onze appartementen verkocht zijn …

Maar dromen mag he? Weekend Knack maakte een lijstje van 100 trips die je in je leven zou moeten maken.

Ik kan er al/nog maar 7 afstrepen.

545013_10150794065397720_1614381292_n (Small)

Angkor Wat, Siem Reap, Cambodja

Wat zag of deed ik al?

Pizza eten in Napels
Angkor Wat in Cambodja verkennen (x2)
Santorini bezoeken (zonsondergang wel gemist …)
Zwemmen in een verdwijngat in Yucatan/Mexico.
Picknicken in Parc Guëll in Barcelona
Logeren in een riad in Marrakech (of eigenlijk een ‘gewoon’ hotel in Marrakech en een riad in Ouarzazate. Details …)
Bungeejumpen in Queenstown, Nieuw-Zeeland deed ik niet maar ik zag iemand anders daar springen … Telt dat ook? Ik koos ervoor om mijn centjes te investeren in een helikoptervlucht i.p.v. een sensatie die slecht een minuutje duurt.

En jij?

Santorini

Gedichtendag: badkamer- en treinpoëzie

Standaard

Het is vandaag gedichtendag. In de bibliotheek hangt er overal poëzie op. Op de trap, op de toiletten, aan de leestafel … Mijn collega inspireerde mij om hetzelfde te doen.

Ik hing Joke Van Leeuwen in de badkamer en ik liet Willem Wilmink achter op de trein. Benieuwd of er pendelaars het gedicht gaan lezen!

Ook op de social media overal poëzie, een welkome verademing.

Vanmorgen stond ik letterlijk op met het gevoel alsof er heel de nacht een blok beton op mijn borstkas heeft gelegen. Ik loop letterlijk naar adem te snakken. Een blik op mijn mailbox verbeterde dat gevoel niet echt.

Maar die gedichten, awel die doen deugd.

Doe vooral mee! #gedichtendag